24-10-2011 - Maandag 22 oktober
Net nu alles weer goed leek te gaan, zijn ze met me naar de dierenarts gegaan.
Ik had wat kale plekken op mijn lijf en dat werd niet helemaal vertrouwd.
Het bleek een (simpele) schimmel te zijn waar ik weer goed van kan genezen.
Wel vonden ze het nodig om nog een bloedtest te doen, voor kattenaids en leukemie.
Dat vond ik totaal niet leuk, eerst mijn hals kaalscheren en vervolgens werd ik heel goed vastgehouden.
Op dat zelfde moment werd er een grote naald in mijn hals gestoken…. Ik heb heeeel hard gejammerd en gekrijst.
Ik was zo bewegelijk dat het de dierenarts lekker niet gelukt is mij te prikken.
Toen een spuitje in mijn achterste gehad waar ik heel suf van werd. Na een uurtje heeft de dierenarts het weer geprobeerd..
Omdat ik zo suf was is het, ondanks mijn tegenstribbelingen, toch nog gelukt.
Vervolgens mocht ik weer rustig wakker worden en tot 5 uur wachten, dan zou ik weer opgehaald worden, lekker naar huis!
Rond half 5 waren ze er al weer. Ze waren allebei erg verdrietig. Ik hoorde ze zeggen dat ik leukemie (FELV) heb en dat ik een kort en onplezierig leven zou gaan hebben. Deze ziekte al op mijn leeftijd.. volgens de dierenarts was de kans groot dat ik een half jaar niet zou halen.
Ik heb een spuit gehad waar ik erg rustig van werd en ging slapen. Ik hoorde ze tegen me praten, dat ze me erg zullen missen…
Wat gek, ik ga toch alleen maar slapen. Maar goed, als ik ze niet meer kan zien zal ik hun ook wel gaan missen……..
Lieve Floor, aan je vechtlust heeft het niet gelegen, deze ziekte heb je waarschijnlijk bij je geboorte meegekregen. Er was geen kans dat je zou kunnen winnen.
Het heeft ons veel pijn gedaan deze beslissing te nemen, we denken hiermee het beste voor jou te hebben gedaan. We hebben er genoten van de korte tijd die je bij ons was en zullen je zeker gaan missen.
Rust zacht lieve Floor
Gepost door: FloortjeR op 24-10-2011 om 20:16
|